(၁) ပစ္စည်းကိရိယာများ ရွေးချယ်ခြင်း။ ဆေးဝါးပစ္စည်းကိရိယာများ ရွေးချယ်ရာတွင် အတွေ့အကြုံဖြင့် ရွေးချယ်ခြင်း (တကယ့်တွက်ချက်မှုမရှိဘဲ သို့မဟုတ် အချက်အလက်တွက်ချက်မှု မလုံလောက်ခြင်း)၊ တိုးတက်မှုကို မျက်ကန်းလိုက်စားခြင်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒေတာကို မလုံလောက်စွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းကဲ့သို့သော ပြဿနာအချို့ရှိပြီး ပစ္စည်းကိရိယာများ၏ လက်တွေ့ကျမှုနှင့် စီးပွားရေးကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေပါသည်။

(၂) စက်ပစ္စည်းတပ်ဆင်ခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခြင်း။ ဆေးဝါးစက်ပစ္စည်းတပ်ဆင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဆောက်လုပ်ရေးအရည်အသွေးကို လျစ်လျူရှုကာ ဆောက်လုပ်ရေးတိုးတက်မှုကို မကြာခဏ အာရုံစိုက်လေ့ရှိပြီး နောက်ပိုင်းကာလတွင် စက်ပစ္စည်းပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုကုန်ကျစရိတ်များ မြင့်တက်လာစေပါသည်။ ထို့အပြင် စက်ပစ္စည်းပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် လည်ပတ်မှုဝန်ထမ်းများအတွက် မလုံလောက်သော လေ့ကျင့်မှုသည် ဆေးဝါးစက်ပစ္စည်းစီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုအတွက်လည်း အန္တရာယ်များဖြစ်စေပါသည်။

(၃) သတင်းအချက်အလက်စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မလုံလောက်ခြင်း။ ယနေ့ခေတ်တွင် လုပ်ငန်းများစွာသည် စက်ပစ္စည်းစီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုအပြင် စက်ပစ္စည်းပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုမှတ်တမ်းများ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် အခြေခံကန့်သတ်ချက်များ မှတ်တမ်းတင်ခြင်းတို့ကို အလွန်အလေးထားပြီး အချို့သောလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ဆက်လက်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုဒေတာများ ပေးရန်ခက်ခဲခြင်း၊ သတ်မှတ်ချက်များ၊ ပုံများစသည့် ထိရောက်သော ဆေးဝါးပစ္စည်းကိရိယာ သတ်မှတ်ချက်အချက်အလက်များ မရှိခြင်းကဲ့သို့သော ပြဿနာအချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဤမမြင်ရသောအခြေအနေသည် စက်ပစ္စည်းစီမံခန့်ခွဲမှု၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုတို့တွင် အခက်အခဲကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပါသည်။

(၄) စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်။ ထိရောက်သော စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်နှင့် နည်းလမ်းများ မရှိခြင်းကြောင့် ဆေးဝါးပစ္စည်းကိရိယာ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်းများကို စီမံခန့်ခွဲမှု မလုံလောက်ခြင်း၊ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးဝန်ထမ်းများ၏ လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှု စံချိန်စံညွှန်းမရှိခြင်း၊ ဆေးဝါးပစ္စည်းကိရိယာ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်သည် ဘေးကင်းရေးဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။